Hmm

Mimo mocnego postanowienia częstych wpisów, sukcesywnie nie mogę znaleźć na to chwili wolnego czasu. Niemniej, ostatnio zawodowo zwrócił moja uwagę temat dynamiki budowy wizerunku w sieci - wizerunku specyficznej grupy - mianowicie celebrytów.

Czy łatwo stworzyć wizerunek gwiazdy w sieci? Odpowiedź jest banalnie głupia: zależy od gwiazdy.

Pytanie kolejne to pytanie o cel takich działań. Prymitywizm znajdujemy w odpowiedziach “po to, żeby ludzie mówili, oglądali i patrzyli”. Oczywiście jest to zasadne, gdy produkt jest jednotorowy czyli śpiewa, gra lub tańczy czy np. rozbiera się do Playboya.

Problem pojawia się wraz z upływającym czasem. Nadchodzi czas większych wyzwań. Czy łatwo gwiaździe Playboya odpalić np. biznes związany z dużymi pieniędzmi. Pewnie tak, ale czy wtedy sprzedajemy biznes czy nadal własne już lekko oklapłe cycki, które ktoś kiedyś pamiętał?

Życie to chłodny bilans. Określenie potencjalnych zysków i strat zapewnia bezpieczeństwo. A tego trochę w polskim szoł biznesie brakuje

Szczęśliwego wszystkim

Nowe otwarcie we własnym rozwoju

Wszystkich czytelników bloga zapraszam do dyskusji na nowo-otwartej grupie w serwisie GoldenLine

http://www.goldenline.pl/grupa/audytorium-jacek-rozenek/

O targecie

Wczoraj trafiłem na informację, że Internet jest kiepskim kanałem komunikacji, gdyż tylko 40% ludzi w Polsce posiada domowy internet. A czy jesteśmy sobie w stanie wyobrazić sprawnie funkcjonującą firmę bez chociaż maila?

Nowa praca

Informuję wszystkich o zmianie pracy

więcej http://www.goldenline.pl/michal-dziwniel

W związku z tym będę pisał więcej i obszerniej o swoich nowych doświadczeniach :)

Po długiej przerwie

Na początek przepraszam za długą przerwę,

Co do jednej nowości zmieniam charakter bloga... Jak będzie to wyglądało - zobaczycie niebawem

ABC moderatora konferencji prasowej

Dotarliśmy do etapu, gdy już za chwilę do Sali wejdzie grupa dziennikarzy (pięć, dziesięć a może sto osób?), goście już zajęli wyznaczone miejsca, a na nas spada konieczność pokierowania przebiegiem wydarzeń. Pytanie nasuwa się samo – Co robić?

Pierwszą ważną sprawą jest dopilnowanie wraz z Event Supporterem:

· Czy wszyscy dziennikarze mają odpowiednią ilość miejsca do rozstawienia sprzętu?

· Czy dostali agendy i informatory?

· Czy działa nagłośnienie Sali?

· Czy działa sprzęt multimedialny?

Kolejnym istotnym elementem jest przywitanie się z dziennikarzami a w zasadzie jego forma. Budowanie relacji z ludźmi za pomocą słowa opiera się na dwóch głównych aspektach: tego jak i co mówimy (30%) jak i naszego wyglądu oraz mowy ciała (70%). Sposób mówienia i dobór informacji wstępnych przy powitaniu jest bardzo istotny, ponieważ na jego podstawie buduje się wstępne nastawienie przyszłych słuchaczy. Dziennikarze (Poza tymi zatrudnionymi w mediach „plotkarskich”) to ludzie żyjący w świecie faktów i bywający na podobnych spotkaniach przeciętnie 3-4 razy w ciągu dnia. Oczekują od nas rzeczowej i kompletnej informacji przedstawionej w miarę inteligentny sposób, by potem móc wysłuchać oświadczeń, lub od razu przejść do zaplanowanych pytań. Gdy spełnimy takie oczekiwania, istnieje szansa na pozytywny pierwszy kontakt i dłuższą współpracę z konkretnymi przedstawicielami mediów. O sposobie nawiązywania takich relacji napiszę w kolejnym artykule.

Kolejnym, ważniejszym aspektem jest nasza prezencja i mowa ciała. Zacznijmy od tej pierwszej. Każdą osobę prowadzącą konferencję prasową, niezależnie od jej tematyki obowiązuje strój oficjalny (garnitur, garsonka). Powinien być stonowany, nie-rzucający się w oczy a jednocześnie wzbudzający sympatię poprzez przykładowo dobór dodatków. Jeżeli konferencja odbywa się przed konferencją dotyczącą zastosowania systemów informatycznych w biznesie można założyć estetyczny krawat z motywem komputera lub przyczepić tzw. Pina do marynarki w widocznym miejscu. Jeżeli organizujemy konferencję dotyczącą rewolucyjnego telefonu komórkowego warto mieć go przy pasku lub na smyczy zawieszonej na szyi. Takie detale powodują, że stajemy się bardziej przekonujący dla odbiorcy, mówiąc kolokwialnie „kupujemy go”. Należy przy tym zaznaczyć, że nie jesteśmy gwiazdami tej konferencji, więc każdy pomysł, dotyczący ekstrawagancji, lub nietypowego ubioru i jego ilości proponuję dzielić przez 4.

W wypadku mowy ciała należy zachować podobne wzorce tzn. oszczędność, prawidłowa postawa ciała, celowość ruchu. Nikogo nie zachęci „rzucający się po pokoju” konferansjer, niezależnie od tego, co ma do przekazania. Dobrym pomysłem na przygotowanie się do występu będzie opracowanie warsztatu gestykulacji i dykcji przy pomocy dostępnych na rynku podręczników, lub konsultacja u profesjonalnego coacha, czy chociażby aktora. Taka osoba, posiadająca doświadczenie w branży, może dać nam parę cennych wskazówek na temat sztuki przemawiania i mowy ciała (Firmą godną polecenia jest tutaj Np.: Fabryka Motywacji, której główny trener jest jednocześnie aktorem i coachem). Dobrymi przykładami „przed i po” takiej „kuracji” będzie Np. aktualny premier, czy ostatnio popularna Tola Szlagowska (porównaj wypowiedź u Szymona Majewskiego i w programie „Miasto Kobiet” na antenie TVN Style). Te przykłady świadczą tylko o bardzo wysokiej skuteczności pracy nad sobą w tym aspekcie.

Gdy, już jesteśmy przygotowani na przywitanie dziennikarzy, musimy się zastanowić, co należy w nim zawrzeć. Tradycyjnie proponuję listę z pytaniami:

• Co to za konferencja?
• Po co zaprosiliśmy media?
• Na co dziennikarze mają zwrócić szczególną uwagę?
• Kim są zaproszeni goście?
• Czym się zajmują?
• Jaki będzie przebieg konferencji?

Po tym należy się skupić na czuwaniu nad poprawnym przebiegiem konferencji, a następnie na podtrzymaniu relacji z dziennikarzami. Jak tego dokonać? O tym w następnym artykule

Jak zoorganizować dobrą konferencję prasową?

W poprzednim artykule pisałem na temat pierwszych działań promocyjnych, jakie należy wykonać przed rozpoczęciem eventu. Dzisiaj zajmę się punktem kulminacyjnym, czyli konferencją prasową.

Jak już wspomniałem w poprzednim wpisie, takie spotkanie powinno być organizowane w miejscu, gdzie ma odbyć się impreza. Jest to bardzo istotny zabieg, bo pozwoli naszym gościom rozejrzeć się po lokalizacji i zapamiętać dojazd do niej, co będzie istotne przy ewentualnych wizytach w czasie trwania samej imprezy.

Co do przygotowań technicznych. Najlepiej zacząć od wyznaczenia Event Supportera. Jest to bardzo ważna funkcja, polegająca na bezpośredniej obsłudze konferencji i zatroszczeniu się o takie sprawy jak catering oraz przygotowanie sprzętu multimedialnego. O tym jednak w dalszej części tekstu. Kolejnym etapem będzie ułożenie planu spotkania oraz ustalenie liczby i rodzaju osób reprezentujących instytucję zapraszającą na konferencję. W wypadku mniejszych eventów dobrze jest wybrać głównego koordynatora, osobę zajmującą się programem technicznym, przedstawicieli sponsorów głównych, oraz patronów (o ile tacy są) naszej imprezy. Jeżeli jest ona większa, ma charakter komercyjny należy do tego dodać przedstawiciela firmy organizującej (Mniejsze firmy – Prezes/ Główny Dyrektor, Korporacje – Dyrektor Sektora PR, lub Rzecznik Prasowy). Po takiej selekcji należy przygotować dokładny plan działania. Proponuję postawić sobie następujące pytania:

• Jaki jest cel konferencji (informacja, reklama, nawiązanie współpracy i budowa relacji prasowych)
• Co chcemy przekazać odbiorcom (zachęcić do przyjazdu na event, poinformować o działaniach z nim związanych)
• Ile czasu potrzebujemy na realizację założeń
• Jaka ma być forma konferencji (Bardziej w kierunku briefingu – pomijamy tutaj przemówienia i oświadczenia a skupiamy się na pytaniach dziennikarzy, czy pracujemy nad konferencją w pełnej formie)

Gdy plan działania zostanie już ustalony, należy przystąpić do tworzenia bazy danych dziennikarzy potencjalnie zainteresowanych naszą konferencją. Procedura tworzenia takiej bazy jest stosunkowo prosta. Na początku tworzymy listę mediów, które chcielibyśmy zaprosić na konferencję; dzieląc je jednocześnie na cztery kategorie – Telewizja, Prasa, Radio, Media Internetowe. Do pierwszych trzech kategorii wykonujemy telefon do sekretariatu i prosimy o podanie kontaktu do dziennikarza zajmującego się działem wydarzeń lub pracującego w innej adekwatnej jednostce. Następnym etapem jest kontakt i wysłanie drogą mailową bądź klasyczną zredagowanego zaproszenia informującego o terminie, miejscu, organizatorze i tematyce konferencji.

Gdy zaproszenia zostaną wysłane, po paru dniach należy zebrać potwierdzenia przybycia. Nie uzyskamy go od wszystkich potencjalnych uczestników, lecz warto zebrać przynajmniej 5-10 przedstawicieli, którzy na pewno się zjawią. W tym gronie na pewno znajdą się media regionalne i tematyczne.

Organizacja techniczna jest kolejnym ważnym aspektem dobrej konferencji. Tutaj najważniejsza jest rola Event Supporter’a i procesu komunikacji między nim a koordynatorem odpowiedzialnym za kampanię wizerunkowi. Najważniejszy jest sprzęt i miejsce tzn. sprawny komputer, gdy chcemy coś wyświetlać także i rzutnik. Ze względu na pracowników radia oraz fotoreporterów pomieszczenie powinno być dobrze naświetlone oraz wyciszone z szumów. Należy zatroszczyć się także o odpowiednią temperaturę, – jeżeli sam pokój nie ma klimatyzacji wiatraczki chłodzące (kosztują kilkanaście złotych) będą równie dobrym rozwiązaniem. Konieczny jest także mikrofon oraz krzesła do siedzenia jak i miejsca na rozstawienie kamer w centralnym punkcie Sali. W ramach catering’u można przygotować ekspres do kawy wraz z filiżankami, herbatę oraz małą przekąskę w postaci kruchych ciastek, lub, gdy chcemy bardziej uhonorować naszych gości można spróbować przygotować np.: dobrze wyglądające kanapki.

Na tym etapie do obowiązków Koordynatora Głównego należy przygotowanie broszury informacyjnej dla prasy, zawierającej plan konferencji, program event,’u, którego konferencja dotyczy oraz wszelkie przydatne informacje takie jak dane kontaktowe do organizatorów lub dotyczące działalności instytucji będącej organizatorem. Po przygotowaniu szablonu, nakład druku powinien wynieść tyle egzemplarzy ile wysłano zaproszeń plus 10% rezerwy. Do dystrybucji materiałów należy wyznaczyć kolejną osobę.

W ten sposób dotarliśmy do momentu, gdy mamy zacząć prowadzić konferencję. Na pytanie – Jak to zrobić? – odpowiem w następnym artykule